[@Adam]

Cukrzyca to choroba metaboliczna, polegająca na nie wytwarzaniu przez trzustkę insuliny. Insulina jest hormonem białkowym, którego zadanie polega na obniżaniu poziomu cukru we krwi. Produkowana jest w komórkach beta trzustki, a następnie wydzielana do krwi w małych ilościach przez cała dobę oraz w momencie gdy zobaczysz lub poczujesz zapach jedzenia. Insulina jest konieczna, żeby komórki mogły pobierać glukozę z krwi. W wyniku braku insuliny "niespalona" glukoza gromadzi się we krwi, a jej ilość ciągle się zwiększa wraz z każdym posiłkiem i prowadzi do hiperglikemii. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z zaburzeniem czynności, niewydolnością lub nawet uszkodzeniem wielu narządów. Przede wszystkim nerek, układu nerwowego oczu, serca i naczyń krwionośnych. Cukrzyca charakteryzuje się także zaburzeniami metabolizmu węglowodanów, tłuszczów i białek.
Można wyróżnić dwa główne, najczęściej spotykane typy cukrzycy: cukrzycę typu 1 i cukrzycę typu 2.

Cukrzyca typu 1 występuje głównie u dzieci i młodych ludzi. Jej mechanizm polega na tym, iż poprzez uszkodzenie trzustki nie odbywa się produkcja insuliny. Najczęstsze objawy, które można zaobserwować w tym typie cukrzycy to:
-zwiększone pragnienie,
-senność,
-podwyższone stężenie glukozy w moczu,
-częste oddawanie moczu,
-pogorszona ostrość widzenia,
-powracające zakażenia skóry i jamy ustnej.
Wczesne rozpoznanie problemu i podawanie insuliny z zewnątrz w postaci injekcji oraz właściwe odżywianie i aktywny tryb życia pozwolą na uchronienie przed poważnymi powikłaniami choroby, występującymi po latach.

Cukrzyca typu 2 ujawnia się zwykle w starszym wieku. W tym rodzaju cukrzycy przyczyną podwyższonego poziomu glukozy we krwi nie jest brak insuliny jak w typie 1, ale jej nieprawidłowe działanie w organizmie. Tzn. insulina jest wydziela w nieodpowiedniej ilości lub jej działanie jest nieprawidłowe. Wtedy organizm przystosowuje się do coraz większego stężenia cukru a stężenie glukozy we krwi rośnie powoli. Z tego względu objawy, które możesz u siebie obserwować, mogą być takie same jak w cukrzycy typu 1, ale są mniej nasilone. Początkowo leczenie tej choroby opiera się na stosowaniu odpowiedniej diety, dostosowanego do możliwości chorego wysiłku fizycznego oraz doustnych leków hipoglikemizujących (przeciwcukrzycowych). Często, z czasem, potrzebne jest także przejście na zastrzyki z insuliną.

Niezależnie, na który typ cukrzycy jesteś chory cel jest jeden: utrzymywanie stężenia glukozy na zakładanym poziomie i niedopuszczanie do tego, by nadmiar cukru we krwi uszkodził naczynia krwionośne.

Poziom cukru we krwi.
Poziom cukru we krwi przed posiłkiem powinien mieścić się w przedziale między 90 a 120 mg/dl. W dwie godziny po posiłku poziom cukru nie powinien przekraczać 135 mg/dl.
Jeżeli wartość poziomu cukru spadnie poniżej 60 mg/dl mamy do czynienia z hipoglikemią.
Może być ona spowodowana: zbyt dużą dawką podanej insuliny, alkoholem, narkotykami, dużym wysiłkiem fizycznym, błędami w żywieniu.
Objawy hipoglikemii: bladość skóry, nadmierny apetyt,drżenie rąk, problemy z koncentracją, zimne poty.
Jak sobie z nią radzić: podanie zastrzyku glukaganu - każdy cukrzyk powinien go mieć przy sobie.

Wartość poziomu cukru około 180 mg/dl i wyższa świadczy o hiperglikemii.
Może być ona spowodowana: zbyt mała dawka podanej insuliny, mała aktywność fizyczna, błędy w żywieniu, gorączka, infekcje.
Objawy hiperglikemii: zwiększone pragnienie, senność, częste oddawanie moczu, przyspieszenie tętna, bóle głowy, brzucha.
Jak sobie z nią radzić: jeśli lekarz ustalił wcześniej jaką dawkę insuliny należy podać w takiej sytuacji - zrób to, jeśli nie zgłoś się do lekarza; uzupełnij również niedobór wody w organizmie.

Cukrzyca to choroba, która nie boli i bezwiednie rozwija się w naszym organizmie prowadząc do tragicznych skutków:
-neuropatia: uszkodzenie nerwów, które prowadzi do bolesnych zaburzeń czuciowo-ruchowych z charakterystycznym uczuciem palenia i pieczenia stóp i dłoni. U chorych z neuropatią częściej dochodzi do powstania stopy cukrzycowej.
-retinopatia: uszkodzenie narządu wzroku związane ze zmianami w siatkówce, która jest odpowiedzialna za odbieranie bodźców wzrokowych. Jej uszkodzenie powoduje upośledzenie widzenia.
-nefropatia: uszkadza kłębuszki nerkowe doprowadzając do niewydolności nerek.