Oparzenia na ogół zaliczane są do niegroźnych, za to bolesnych urazów. Rzadko stopień ich rozległości jest tak obszerny, abyśmy nie potrafili sobie z nimi sami poradzić. W przeciwnym razie niezbędna jest konsultacja lekarska lub leczenie szpitalne. Musimy sobie również zdawać sprawę, że oparzenia mogą prowadzić do różnych powikłań oraz nawet do śmierci.
W wyniku oparzeń często na naszym ciele powstają rany, a w późniejszym jego etapie szpecące blizny. Są to jedne z wielu powodów, dla których powinniśmy zwrócić uwagę, na przyczyny tych urazów, jak również nauczyć się zapobiegania i postępowania w takich wypadkach.
Oparzenia termiczne
Ich przyczyną jest działanie wysokiej temperatury na ciało, w wyniku czego uszkodzeniu ulega powłoka skóry lub tkanki wewnętrzne. Najczęstszym źródłem poparzeń tego typu są płyny o wysokiej temperaturze, para wodna, ciała stałe rozgrzane do wysokiej temperatury, kontakt z płomieniem. Rozmiar uszkodzeń zależy od temperatury działającego czynnika zewnętrznego, jak również od czasu jego działania.
Przy określaniu stopnia poparzenia przydatna jest tzw. "reguła dziewiątki". Tą metodą można "mniej więcej" poznać stopień rozległości urazu:
- oparzenie ręki i głowy - 9% powierzchni ciała
- oparzenie nogi - 18% powierzchni ciała
- oparzenie przedniej części tułowia - 18% powierzchni ciała
- oparzenie pleców - 18% powierzchni ciała
- oparzenie szyi - 1% powierzchni ciała
- oparzenie wewnętrznej części dłoni - 1% powierzchni ciała
Ze względu na intensywność oraz rozmiary uszkodzeń ciała, oparzenia można podzielić na:
Oparzenia I stopnia
Obejmują wyłącznie naskórek. W tym przypadku widoczne jest zaczerwienienie i odczuwalny ból. Objawy ustępują najczęściej po kilku dniach
Oparzenia II stopnia
Obejmują części skóry. Włosy i gruczoły łojowe zostają nienaruszone. W tym przypadku powstają pęcherze, którym często towarzyszy obrzęk, jak również dochodzi do częściowej martwicy naskórka. Oparzenia te mogą być bardzo bolesne. Gojenie się polega na pokrywaniu miejsc uszkodzonych nową warstwą naskórka.
Oparzenia III stopnia
Obejmują całą skórę, jak również mięśnie zlokalizowane bezpośrednio pod nią. W tym przypadku dochodzi do zwęglenia fragmentów skóry. Miejsca oparzone najczęściej są niebolesne i nie reagują na bodźce zewnętrzne tj. dotyk.
PIERWSZA POMOC
- oparzone miejsca chłodzić zimną wodą przez ok. 10-20 min lub nałożyć specjalny środek chłodzący, można także stosować jodynę.
- w przypadku dużych powierzchni oparzenia schładzamy je tylko wilgotną chustą
- w przypadku, gdy do miejsc poparzonych przykleją się fragmenty ubrań, pod żadnym pozorem nie można ich odrywać. Należy usunąć wszelkiego rodzaju biżuterię (pierścionki, obrączki, łańcuszki) oraz paski (zegarek). Takie rany należ opatrzyć, ale dopiero po zaschnięciu. Wcześniej nie wolno jej dotykać.
- jeżeli w wyniku poparzenia wystąpiły bąble, nie należy ich przekłuwać.
- w przypadku poważniejszych poparzeń zawsze niezbędna jest konsultacja lekarska. O tym nie należy zapominać!!!
- w przypadku, gdy zostaną podpalone części ubrań, poszkodowanego jak najszybciej należy przewrócić na ziemię (uniemożliwia to mu poruszanie się i co za tym idzie rozniecania ognia) i przykryć kocem (można także posłużyć się kurtką, koszulą itd.) w celu odcięcia dopływu powietrza do ognia i jego ugaszeniu.
Porady tu zawarte zostały napisane tylko i wyłącznie w celach informacyjnych. Jeżeli masz jakieś wątpliwości, skontaktuj się ze swoim lekarzem pierwszego kontaktu.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Nie możesz ściągać załączników na tym forum